La récolte honorable
the Honorable Harvest
Robin Wall Kimmerer'nin, botanikçi ve Potawatomi ulusunun bir üyesi olarak topladığı, yerli toplulukların toplama ve avlanma pratiklerinde yer alan *yazılı olmayan kod*. Bu kod, ne kadar alınabileceğini değil, nasıl alınacağını düzenler: izin istemek, sadece verilenle yetinmek, asla tüketmemek, teşekkür etmek, karşılığında bir hediye sunmak. Burada yaşamak için almak, bir kaynak sömürüsü değil, insanlar —insan ve insan olmayan— arasında bir alışveriş haline gelir.
Demandez la permission avant de prendre. Respectez la réponse qui vous est adressée. Ne prenez jamais la première plante ni la dernière. Ne prenez que ce dont vous avez besoin. Ne prenez que ce qui vous est donné. Ne prenez jamais plus de la moitié. Laissez-en un peu pour les autres. Récoltez de manière à minimiser les dégâts et dégradations. Faites-en usage avec respect. Ne gaspillez jamais ce que vous avez pris. Partagez. Rendez grâce pour ce qui vous a été donné.
Kimmerer, bu kuralların « yazılı ya da söylenmiş » olmadığını hatırlatır: onlar toplama eyleminin hareketlerinde öğrenilir, bir bitki uzmanından diğerine aktarılır. Ona öğretilen ilk kural, bir miktar sınırı değil, bir saygı meselesidir — hiçbir zaman ilk bulunan bitkiyi almamak, « çünkü o sonuncusu olabilir », ve çünkü « ilk bitkinin, kendi türünden diğerlerine hakkımızda iyi şeyler söylemesini » isteriz. Toplama, yanıt verebilecek bir varlığa yöneltilen bir izin talebiyle başlar.
Tüm liste bu dönüşüm üzerine kuruludur: bitki, hayvan, yabani pirinç birer stok değil, bir mübadelenin ortaklarıdır. Sadece verileni alırız; yaşamın devamını sağlayacak kadarını bırakırız — « Pirinci bizden başka sevenler de var », diye yanıtlar pirinç üreticileri daha verimli bir sistem önerenlere. Minnettarlık ve karşılığında sunulan hediye ahlaki bir ek değil, almaya izin veren sözleşmenin koşullarıdır.
Bunu mümkün kılan, canlılık grameri’dir. Akçaağacı ya da alabalık bir kişi olarak tanımak, bir nesne olarak değil, alma sınırlarını aşan yükümlülükler doğurur. Aynı düşünce hareketi puhpowee gibi: canlıyı özne olarak adlandırmak, adlandıranı da bağlar.
Onurlu hasat, bu yüzden sürdürülebilir bir yönetim değildir. Kimmerer’in belirttiği gibi, devletin avcılık ve toplama konusundaki kuralları « tamamen biyofiziksel alana dayalıdır »: kota, asgari boyut, ihlal durumunda ceza — bir işlem. Onurlu hasat ise « uygulanan bir hukuki politika » değil, bireyler arasındaki bir anlaşmadır; fiziksel ve metafizik dünyalara karşı sorumlulukla bağlıdır. Kota, geriye ne kaldığını ölçer; karşılıklılık ise ne borçlu olduğumuzu. İlki, kimseye borçlu olmadan da yerine getirilebilir; ikincisi ise her alışta kabul edilen bir borç varsayar.