Li
理 (lǐ)
Cheng-Zhu ekolünün neo-konfüçyüsçülük “ilkesi”: her şeyin olduğu şey olmasını sağlayan akılcı düzen, yapı ya da varlık nedeni. Her biçimden önce gelen *li*, şeylerin var olmasını sağlayan şeydir; onlara biçim kazandıran madde kuvveti ya da nefes olan *qi* ile karşıtlık ve birliktelik içindedir. Zhu Xi’de ilke ile madde kuvveti aslında hiçbir zaman ayrılmaz, ama düşüncede ayırt edilmeleri gerekir: biri varlık yasası, diğeri araçtır. (*Li* 禮 törenler anlamındaki *li* ile karıştırılmamalı; konfüçyüsçülüğün terminolojide kendine özgü bir girişi yoktur: bu terim, kavramlar arasında yatay bir sınıflandırma olarak yer alır.)
Throughout the universe there are both principle and material force. Principle refers to the Way, which exists before physical form [and is without it] and is the root from which all things are produced. Material force refers to material objects, which exists after physical form [and is with it]; it is the instrument by which things are produced.
« Evrenin her yerinde hem ilke hem de maddi güç vardır. »
Zhu Xi bu cümleyle metafiziğinin iki kutbunu ortaya koyar. Li (理), ilke, « biçimden önce var olan ve tüm varlıkların kökeni olan Yol’a işaret eder »; qi ise onların maddi beden bulduğu araçtır.
Li sözcüğü başlangıçta yeşim taşının damarlarını, ağacın liflerini ifade eder: dayatılmayan, izlenen bir düzendir. Cheng-Zhu okulunun merkezi kavramı haline geldiğinde, her şeyin anlaşılabilir yapısını —Zhu Xi’nin « gerçek ve somut » dediği özünü— adlandırır; bu, ≠ Budist boşluğudur. Şeyler var olmadan önce, onların varlık ilkesi zaten mevcuttu; ama tek başına ilke, qi olmadan barınacak yer bulamaz: « İlke, ancak kendisini sabitleyecek maddi gücün varlığıyla vardır. »
Buradan asla bir ayrılık olmayan bir ayrım doğar. Şeyler açısından bakıldığında ilke ve soluk « birbirine karışmıştır »; ilke açısından bakıldığındaysa biri diğerinden önce gelir. İkisini ne karıştırmak ne de ayırmak, Zhu Xi’ye göre « hatadan korunmanın yoludur ». İlke ayrıca insanı kozmosa bağlar: Göğü düzenleyen yasa, onun doğasını da düzenler; bu da tüm varlıkların birliği için bir güvencedir.
Li, çoklu, geçici ve iyilikle kötülüğün karışık olduğu qi soluğu ≠ değildir: İlke tektir, ezelidir, her zaman iyidir. Aynı zamanda dışarıdan dayatılan bir tanrısal yasa da değildir; her şeyin kendi varlık nedeni olarak taşıdığı içkin düzendir.