English · Yatay

Resingularization

résingularisation (fr., terme original de Guattari) — de re- + singularisation

Félix Guattari'de *resingularisation*, onun *Entegre Dünya Kapitalizmi* adını verdiği şeyin dayattığı seri üretimle biçimlendirilmiş öznelliğin dışına çıkma sürecidir: birbirinin yerine konulabilir bireyler üretmek yerine, her birimizde medyatik homojenleşmeye direnen şeyi yeniden etkinleştirir. Bu süreç, kitabın üç ekolojisi —çevresel, toplumsal, zihinsel— arasında ayrım gözetmeksizin ilerler ve onlara ortak bir doktrin yerine kendine özgü bir *üslup* kazandırır. Guattari bunu *heterogenez* ile ilişkilendirir: aynı olanı değil, farklı olanı üretmek.

Their different styles are produced by what I call heterogenesis, in other words, processes of continuous resingularization.
Félix Guattari, The Three Ecologies, Conclusion (« In conclusion, it should be understood that the three ecologies originate from a common ethico-aesthetic discipline… »). The Athlone Press, Londres/New Brunswick, 2000 · trans. Ian Pindar & Paul Sutton

The Three Ecologies sözcüğü — alıntılanan bu cümle, kitabın sonuç bölümünü kelimenin tam anlamıyla açar. Guattari, üç ekolojinin (çevresel, toplumsal ve zihinsel) aynı etik-estetik disiplinden kaynaklandığını, ancak pratikleri bakımından ayrı kaldıklarını henüz vurgulamıştır. Onları birbirine bağlayan şey ortak bir içerik değil, bir işlemdir: heterogenez, “çeşitlilik üretmek”. Yeniden tekilleşme (resingularisation), öznelliğe olan etkisidir — artık bir kimliği sabitlemek değil, onu yeniden harekete geçirmek, bireyden bireye, okuldan okula, belediye meclisinden belediye meclisine.

Bu hamle, bir teşhise yanıt verir. Guattari, Entegre Dünya Kapitalizmi adını verdiği şeyi, seri halinde öznellik üreten bir makine olarak görür — varoluşları aynı medya nakaratlarına göre kalibre edilmiş, “tekilleşmeden” önce bile “tekilleşmemiş” hayatlar. Bu seri üretime karşı yeniden tekilleşme, gömülü bir özgün benliği geri getirmez; farkın yeniden mümkün hale geldiği varoluşsal alanlar açar — gözlem yoluyla değil, pratik (sanatsal, klinik, militan) aracılığıyla.

Aynı Guattari’nin (ancak Deleuze ile birlikte Bin Yayla’da geliştirdiği) düzenek ve yurtsuzlaşma kavramlarından ≠ ayırt etmek gerekir: Bu kavramlar, herhangi bir heterojen bütünün (insan, makine ya da kurum) yapısını ve hareketini tanımlar. Yeniden tekilleşme ise, özellikle öznelliğin tekdüzeleşmeden kaçtığında başına gelenleri hedefler — genel bir düzenek grameri değil, yerleşik bir etik-politik hamledir.

← sözlüğe dön