Le commun
Dardot ve Laval'da *komün*, ne bir şeyi, ne bir kaynağı, ne de paylaşılan bir mirası adlandırmaz: ortak bir görevde yer alan insanların karşılıklı olarak birbirlerini bağladığı bir siyasi ilkedir. Bir nehir, bir yazılım, bir orman doğaları gereği "ortak" değildir; yalnızca bir pratik onları bu şekilde kurduğunda ve kullanımlarını birlikte düzenlediğinde ortak hale gelirler. *Komün*, dolayısıyla bir <em>sahip olmak</em> değil, bir <em>yapmaktır</em> — ve kurduğu şey, ilke olarak mülkiyet altına alınamaz.
Le commun est à penser comme co-activité, et non comme coappartenance, co-propriété ou co-possession.
Dardot ve Laval’ın hareketi, sözcüğü nesneden koparmaktır. Sıradan düşünce “ortak mallar” hayal eder: su, hava, tohumlar, paylaşılmaya doğaları gereği yazgılı oldukları için piyasadan çekilmesi gereken kaynaklar. Yazarlar bu kaymayı reddeder. Hiçbir şey kendiliğinden ortak değildir — insanlık bile, ne bir yargı türü, ne de bir ruh niteliği. “Bir şeyi ortak kılan, yalnızca insanların pratik etkinliğidir.” Ortak olan, nesnenin içinde bulunmaz; onu kuran ve ona el koymaktan uzak tutmayı zorunlu kılan birlikte-eylemden doğar.
Eserin işaret ettiği tersine dönüş de buradan kaynaklanır: uzun süre ortak olan, mülkiyet için büyük tehdit sayıldı; bugün ise mülkiyetin kendisi “yaşamın olanağına yönelik ilk tehdit” olarak ortaya çıkıyor. Bir ortak olanı kurmak, bir kaynağı kırılganlığı adına fanusa kapatmak değildir — bu, hâlâ öznesiz bir miras yaratmak olurdu. Morizot’nun alevleri canlandırmak fikrinin tam tersi: kutsallaştırmak değil, paylaşılan bir sorumluluğu, aynı etkinliğe katılan herkes için bir birlikte-zorunluluğu yeniden açmaktır. Bu hareket, Illich’in birlikte yaşama anlayışıyla örtüşür; çünkü birlikte eyleme dair olanı uzman bir zümreye teslim etmeyi reddeder.
Dardot ve Laval’ın ortak olanı ≠ iktisatçıların “ortak malları”: onlar paylaşımı bir şeyin mülkiyetine yerleştirirken, bu ikili onu kurucu bir pratikte görür. Ve ortak olan ≠ ortak mülkiyet: ortak mülkiyet bir varlığı hak sahipleri arasında bölüştürürken, ortak olan eyleyenler arasında bir yükümlülük yaratır.