Toprak Yasa'dır

Henüz ilk cümlesine gelmeden, Mary Graham iki epigrafı karşı karşıya yerleştirir. İlki, kendi metni için uydurduğu bir diyalogdur:

İngilizce

Western: What’s the meaning of life?
Aboriginal: What is it that wants to know?

Türkçe

Batılı: Hayatın anlamı nedir?
Aborijin: Bunu öğrenmek isteyen kim?

Biri, kafasına sığdırmak için bir yanıt ararken, diğeri soruyu soran şeyin kendisine yöneltir. Ardından, Kakadu’nun bunitj yaşlısı Bill Neidjie’den ödünç aldığı ikinci epigraf gelir:

İngilizce

The white man’s law is always changing, but Aboriginal Law never changes, and is valid for all people.

Türkçe

Beyaz adamın yasası durmadan değişir; Aborijin Yasası hiç değişmez ve herkes için geçerlidir.

İki ses, iki ulus — Neidjie, Kakadu’dan bunitj; Graham, Queensland’daki Wakka Wakka’ya bağlı kombumerri. Kendi adına konuşmaz; onu aktarır, metninin üzerine oturacağı notayı böylece verir. Graham, buradan hareketle Aborijin dünya görüşünün iki temel aksiyomunu formüle eder. İlki:

İngilizce

The land is a sacred entity, not property or real estate; it is the great mother of all humanity.

Türkçe

Toprak kutsal bir varlıktır, mülk ya da gayrimenkul değil; bütün insanlığın büyük anasıdır.

The Land is the Law — toprak Yasa’dır. Toprak üzerine çıkarılmış, bir iktidar tarafından oylanıp nötr bir araziye uygulanan bir yasa değil: Toprakın kendisi yasamadır, çünkü bütün anlamın kaynağı olan yerdir. Graham bundan ahlaki değil, mimari bir sonuç çıkarır. Toprak ile insanlar arasındaki ilişki önce gelir; insanların kendi aralarındaki ilişki ise ikincildir ve birincisine göre düzenlenir. Toprağa nasıl davranılacağını toplum belirlemez; toprağa nasıl davranıldığı, bir toplumun ne olabileceğini baştan şekillendirir.

Bu, Fransızcanın bildiğini sandığı bir sözcüğü yerinden oynatır. “Mülkiyet” bir özne ve bir nesne varsayar: Biri sahip olur, bir şey sahip olunandır, ilişki tapu sınırında biter. Graham’ın anlattığı bu biçime sahip değildir. Toprak kimsenin malı değildir, çünkü herkesin kaynağıdır — “bütün insanlığın büyük anası” sonradan eklenmiş şiirsel bir metafor değil, ifadenin ta kendisinin yapısıdır: Bir anne çocuğunun malı değildir, ama çocuğun sahip olduğu her şey ondan gelir.

Graham’ın silmediği bir gerilim kalır: Kendisi belirli bir konumdan —kombumerri, kadın, akademisyen— konuşur, ama ileri sürdüğü aksiyomların kendi halkının ötesinde geniş bir geçerliliği olduğunu savunur. Bütün Aborijin ulusları adına konuşmaya kalkışmaz; paylaştığını düşündüğü bir temelin kendi yorumunu sunar. “Graham’a göre”, o halde — asla “Aborijinler der ki”.

Batı hukuku, satılabilen, miras bırakılabilen, sınırları çizilebilen şey için bir sözcük bilir: mülkiyet. Graham’ın anlattığı şey için —sahip olunan değil, kendisinden türediğimiz, insanlar arasında koyduğumuz bütün kuralların nihai referansı olarak kalan toprak— pek bir sözcüğü yoktur. The land, and how we treat it, is what determines our human-ness, diye yazar bir yerde: Toprak ve ona nasıl davrandığımız, işte insanlığımızı belirleyen budur. Hukuka eklenecek bir madde değil bu. Hukukun, ona göre, kendisinden türemesi gereken şeydir.