Chinese · Yatay

Min bao wu yu

民胞物與 (mín bāo wù yǔ)

« Halk kardeşim, varlıklar yoldaşımdır. » Zhang Zai’nin (1020-1077) *Batı Yazıtı*’ndan bir özdeyiş: Gök babam, Yer anam olduğuna göre, canlı olan her şey akrabamdır. Ama kozmik kardeşlik bir duygu değil — dereceli bir görevdir: yaşlılara saygı göstermek, öksüzü ve güçsüzü sevmek, acı çeken ve sığınacak yeri olmayan herkesi kardeş bilmek. Evrensel akrabalık, yükümlülükleriyle ölçülür. (*Konfüçyüsçülük*, sınıflandırmada ayrı bir başlık olarak yer almaz; kavram, disiplinlerarası kabul edilir.)

Even those who are tired, infirm, crippled, or sick; those who have no brothers or children, wives or husbands, are all my brothers who are in distress and have no one to turn to.
Zhang Zai, A Source Book in Chinese Philosophy, « The Western Inscription » (Hsi-ming 西銘). Princeton University Press, 1963 · trans. Wing-tsit Chan

« Yorgun, sakat, topal, hasta olanlar; ne kardeşi ne çocuğu, ne eşi ne kocası olanlar bile benim darda olan kardeşlerimdir ve sığınacak kimsesi yoktur. » — Bitkinler, sakatlar, kötürümler, hastalar; ne erkek kardeşi ne çocuğu, ne karısı ne kocası olanlar, hepsi benim darda olan kardeşlerimdir ve başvuracak kimsesi yoktur. Zhang Zai’nin çalışma odasının batı duvarına kazıttığı bu birkaç satırla sona eren Batı Yazıtı, Yeni Konfüçyüsçülük tarafından ahlaki tüzüğü olarak kabul edilir.

Min bao wu yu (民胞物與) formülü bu düşünceyi özetler: «Halk, kardeşim; varlıklar, yoldaşım». Ne var ki yazıt, akrabalık ilanının (başka yerlerde de ele alınan) ötesine geçer; ondan pratik bir sonuç çıkarır. Eğer Gök babam, Yer anamsa, «yaşlılara saygı göstermek» ve «öksüzü, güçsüzü korumak» artık dışarıdan eklenen buyruklar olmaktan çıkar: Bunlar, kendi ailemize gösterdiğimiz özenin ta kendisidir. İnsanlık (ren), içsel bir erdem olmaktan çıkıp ev halkı ölçeğinde bir yükümlülüğe, sonra da kozmosa yayılan bir sorumluluğa dönüşür.

Belirleyici nokta, son cümlede gizlidir: Ayrıcalıklı kardeş, güçlü değil, yaralı olandır; yalnız olandır; «başvuracak kimsesi olmayandır». Kozmik kardeşlik, en kırılgan sınırında sınanır — duygusal bir coşkuyla değil, kimsenin sahip çıkmadığına karşı bir borç olarak. Bu borç, dayanışma mantığını kozmolojik bir temele oturtarak sürdürür: Aynı kumaştanız.

Min bao wu yu, yardım ettiği ötekiyi öteki olarak bırakan hayırseverlik ≠ değildir: Acı çekenin, kelimenin tam anlamıyla ailemden biri olduğunun kabulüdür. Ne var ki bu, mistik bir bütünleşme de ≠ değildir — Zhang Zai evrende eriyip gitmez, orada bir oğul olarak yerini alır, sırası gelen görevlerle.

← sözlüğe dön