French · Batı Felsefesi

Toplumsal hızlanma

Hartmut Rosa'da toplumsal hızlanma, bireyin zaman peşinde koşma *hissi* değil, modern toplumların yapısal mantığıdır. Modern bir toplum, ancak sürekli artırarak ayakta kalabilir: dengesini korumak için bile ekonomik büyümeye, teknik hızlanmaya ve kültürel yeniliğe durmaksızın ihtiyaç duyar. Bu üç motor birbirini besleyen bir döngü içinde çalışır ve sonunda yaşamın temposunu belirleyerek özneyi dünyayla canlı her türlü ilişkiden koparır.

Une société est moderne si elle n’est en mesure de se stabiliser que de manière dynamique, c’est-à-dire si elle a besoin, pour maintenir son statu quo institutionnel, de la croissance (économique), de l’accélération (technique) et de l’innovation (culturelle) constantes – telle est ma définition d’une société moderne.
Hartmut Rosa, Rendre le monde indisponible, Chapitre 1, « Le monde comme point d’agression ». La Découverte, 2020 · trans. Olivier Mannoni

Hartmut Rosa yaygın bir sezgiyi tersine çeviriyor: Zamanımızın yetmemesi, kötü bir organizasyondan değil, modern toplumun yapısal olarak yerinde duramamasından kaynaklanıyor. Modern toplum, ancak dinamik bir şekilde dengede kalabiliyor — tıpkı ilerlemediği sürece devrilen bir bisiklet gibi. Kurumsal dengesini korumak için sürekli büyümek, hızlanmak ve yenilik yapmak zorunda. Artış artık bir tercih değil, hayatta kalmanın koşulu: Yavaşlamak, çökmek demek.

Rosa birbirini besleyen üç motoru ayırt ediyor. Teknik hızlanma — ulaşım, iletişim, üretim — zaman kazandırması gerekirken, aslında daha fazlasını tüketiyor, çünkü sosyal değişimi de hızlandırıyor: Meslekler, bilgiler, ilişkiler her zamankinden daha hızlı eskimeye başlıyor. Bunun sonucunda yaşam temposu da hızlanıyor: Daha hızlı hareket ediyor, aynı anda birden fazla iş yapıyor, yine de hep geç kaldığımızı hissediyoruz. Döngü kapanıyor: Her hız artışı, daha fazla hıza duyulan ihtiyacı doğuruyor.

Bu sarmalın bedeli sadece yorgunluk değil. Dünyayı en kısa sürede ulaşılması gereken noktaların toplamı olarak gördüğümüzde, dünya sessizleşiyor: Varlıklar ve nesneler artık bize seslenmek yerine aşılması gereken engellere dönüşüyor. Rosa’ya göre sosyal hızlanma, böylece yabancılaşmanın kaynağı — tam da rezonans’ın ters yüzü. Rezonans, kontrol edilemeyen zaman ve bir miktar kullanılamazlık gerektirir.

Sosyal hızlanma ≠ zamanın yetmediğine dair öznel bir his: Sistemden kaynaklanan bir zorunluluk, kişisel yönetim hatası değil. Sosyal hızlanma ≠ irademizle kontrol altına alabileceğimiz tarafsız bir teknik ilerleme: Teknik, burada elimizden kaçan dinamiklerin üç motorundan biri. Ve sosyal hızlanma ≠ şu ya da bu alandaki geçici bir hız artışı: Genelleşmiş ve kendi kendini besleyen bir tırmanış, hızın hep daha fazla hızı çağırması.

← sözlüğe dön