Örfi İdare: İstisnai Yönetim
Gelenek kılığına bürünerek hukukun üstüne çıkan bir iktidar. Türkçedeki « örfi idare » sözcüğü, keyfiliği doğallaştırarak gelenek kisvesine büründürür ve böylece iktidarın takdir yetkisini gizler. Dilsel harita, aynı etno-politik hamlenin başka dillerde de izlendiğini gösteriyor: aynı nesneyi örten bir sözcük perdesi.
Örfi idare: Türkçede başlangıçta geleneğe dayalı bir yönetimi ifade eden bu iki sözcük, zamanla hukukun her türlü denetiminden kaçan bir iktidarın meşrulaştırılması için kullanılır hale geldi. Bu saptırma, yalnızca bir sözcük oyunu değil: Keyfiliği doğallaştırma stratejisini açığa çıkarır; gelenek, sınırsız bir takdir yetkisinin paravanına dönüşür. Aynı hamlenin başka dillerde de izlendiği harita, olgunun sınırları aşarken belirli politik bağlamlara sıkı sıkıya bağlı kaldığını gösteriyor.
Sözcüğün Altındaki Anlam
Örfi terimi, Arapça ʿurf (عُرف) kökünden gelir; âdet, teamül ya da toplumsal olarak kabul edilen normu ifade eder. Türkçede yazılı hukukun karşısında, uygulamaya dayalı olanı, yerleşik olanı anlatır. İdare (إدارة) ise Arapça d-w-r (د-و-ر) kökünden türemiştir; « dönmek, dolaştırmak » anlamına gelir, genişleyerek « yönetmek, idare etmek »e evrilir. Başlangıçta örfi idare, toplumca tanınan yazılı olmayan kurallara dayalı bir yönetimi çağrıştırır. Ne var ki zamanla sözcük, hukuku aşan bir takdir yetkisini gizlemek için araçsallaştırılır; « gelenek » artık bir bahaneye dönüşür.
Anlam Kaymasının Soykütüğü
Örfi idare’nin anlam kayması, incelikli bir tersine çevirmeyle gerçekleşir: Geleneksel meşruiyeti temsil etmesi beklenen kavram, giderek içi boşaltılarak hukuk dışı bir iktidarın aracına indirgenir. Buradaki gelenek, artık ortak bir zemin değil, geriye dönük bir meşrulaştırma aracıdır; keyfiliği zamana kök salmış bir uygulama gibi sunarak doğallaştırır. Bu mekanizma, istisnai halin kurala dönüştüğü rejimlerde özellikle belirgindir; hukuk askıya alınır, mutlak bir takdir yetkisi devreye girer.
Örfi idare kavramı, salt sözlük anlamıyla bile güçlü bir işaret verir: Örfe, âdete bağlı idare demektir.
Tanıl Bora’nın sözleri bu paradoksu açığa çıkarır: Örfi idare, « âdete bağlı bir yönetim » olarak sunulsa da, bu atıf yalnızca bir aldatmacadır. Sözcük, kendi içinde zaten saptırılmaya gebedir; çünkü kopuşu süreklilik gibi gösterir. Buradaki gelenek, artık canlı bir miras değil, iktidarın sorumluluktan kaçmak için kullandığı elverişli bir maskedir. Gizlenen nesne –hukuk dışı bir takdir yetkisi– sözcüğün yapısından bile belirir; gelenekten destek alıyormuş gibi yaparken aslında onu içini boşaltır.
Aynı Perde, Dilden Dile
Keyfiliği dille doğallaştırma hamlesi yalnızca Türkçeye özgü değil. Başka dillerde de, bir sözcük ya da ifade, kabul edilebilir bir görünüm altında takdir yetkisini gizlemek için saptırılır. Aşağıdaki tablo, bu olgunun farklı coğrafyalardaki yansımalarını özetliyor; her bir dil alanının özgüllüğü daha sonra ele alınacak.
| Langue | Forme du mot | Attestation |
|---|---|---|
| Fransızca | gouvernement d'exception | ○ |
| İngilizce | rule of law in name only | ○ |
| Almanca | Willkürherrschaft | ○ |
| İspanyolca | gobierno de facto | ○ |
| İtalyanca | — | ○ |
| Rusça | произвол proizvol | ● |
| Türkçe | örfi idare | ● |
| Çince | 人治 rénzhì | ○ |
Aynı doğa (keyfiliğin doğallaştırılması) ve aynı nesne (hukuk dışı takdir yetkisi), Rusça ve Türkçede yerel kaynaklarla belgelenmiştir. Fransızca, İngilizce, Almanca, İspanyolca, İtalyanca ve Çince’de kaynak eksikliği (yokluk değil).
attesté par un dévoileur natif · lacune (non encore sourcé) — jamais « absent »
Rusçada произвол (proizvol) benzer bir kesişimi temsil eder. Sözcüğün tam karşılığı, « keyfe bırakılmışlık », herhangi bir kısıt olmaksızın uygulanan bir keyfiliktir. Kimi zaman öne sürüldüğü gibi pro- öneki ve izvol- köküne ayrılmaz; Eski Slavca произволъ’dan gelir ve sınırsız bir özgürlüğü, her türlü kuraldan azade bir iktidarı çağrıştırır. İlya Zemtsov’un alıntısı, doğrulanabilir bir kaynak olmasa da, aynı mantığa işaret eder: Görünüşte nötr bir sözcük, denetimsiz bir iktidar uygulamasını meşrulaştırmak için kullanılır.
Советской Ц. широкие полномочия, ее безграничные права и произвол приводят к тому, что у людей, с ней соприкасающихся, возникает внутренний самоконтроль, запрещающий касаться всего, что предположительно не пропустит Ц.
Gelenek mi, Bahane mi?
Dilin dolambaçları daha geniş bir soruyu açığa çıkarır: Bir sözcük, hem meşru bir uygulamayı ifade edip hem de tam tersini gizlemek için nasıl kullanılabilir? Örfi idare gibi произвол da, gerçekliği yalnızca gizlemekle kalmaz, onun işleyiş mekanizmalarını da açığa vurur. Gelenek ya da teamüle yaslanıyormuş gibi yaparak, aslında iktidarın elinde başka hiçbir dayanak olmadığını gösterir. Buradaki tuzak, yorumda değil sözcüğün kendisindedir: Onu tersine çevirmek, gizlemeye çalıştığı şeyi ortaya çıkarır.
Alıntılanan Kaynaklar
- Tanıl Bora, Zamanın Kelimeleri, baskı İletişim, 2018.
- Ilya Zemtsov, Советский политический язык, baskı Overseas Publications, 1985.