变易 (biàn yì)
Sürekli ve düzenli gerçeklik dönüşümü, *Yì Jīng*'in etkin ilkesi; her durum, doğal değişimle karşıtını doğurur. *Biàn yì*, yüzeysel bir değişimden çok, ardışık biçimler boyunca altta yatan birliğin sürdüğü derin bir başkalaşımı ifade eder. Bu hareket ne keyfî ne de doğrusaldır; döngüseldir ve şeylerin içkin mantığını açığa çıkarır.
was existing, among the archives of the kingdom, under the charge of a high officer, ‘the Yi of Xau,—what constitutes the Text of the present Yi; the Text, that is, as distinguished from the Appendixes.
Biàn yì, dünyanın asla sabit kalmadığı, sürekli bir akışla örüldüğü ve her durumun kendi dönüşümünü içkin olarak taşıdığı fikrini cisimleştirir. Alıntılanan pasajda, burada arşivlenmiş bir metinle ilişkilendirilen Yì (易), basit bir semboller derlemesi değil, bu değişimlerin ta kendisinin kaydıdır: Gölgenin bedeni izlemesi gibi, bir durumun başka bir duruma nasıl dönüştüğünü yöneten yasaları yakalar. Terim, bu dönüşümün rastlantısal değil, şeylerin doğasında var olan bir zorunluluk olduğunu ima eder; her yì (değişim), hem kopuş hem de sürekliliktir.
Bu ilke, birinin diğerini yok etmediği tamamlayıcı kutuplar aracılığıyla işler. Biàn yì, A durumundan B durumuna geçişe indirgenemez; aksine, A’nın zaten B’nin tohumlarını taşıdığı ve bunun tersinin de geçerli olduğu gerçeğinin kabulüdür. Yì Jīng, kehanet yönteminin temelini bu ilkeye dayandırır: Altı çizgili şekiller geleceği tahmin etmez, mevcut durumda işleyen biàn yì dinamiklerini açığa çıkarır. Böylece, görünüşte sabit olan şey, daha büyük bir döngü içinde yalnızca bir anlık duraktır; değişim, tek sabittir.
Basit bir değişim (变化, biàn huà)’dan ≠ olarak, yüzeysel ya da rastlantısal bir değişikliği ifade eden biàn huà, biàn yì derin, neredeyse organik bir mantığı varsayar. Biàn huà bir rengin ya da biçimin değişimini anlatabilirken, biàn yì özü hedef alır: Bir şeyin kendisi kalarak nasıl başka bir şeye dönüştüğünü, tıpkı suyun donması ya da ağacın çürümesi gibi, değişmez yasalar uyarınca betimler. Arşiv metnindeki Yì, bu nedenle bir el kitabından çok, bu akışkan gerçekliğin aynasıdır; bilge, dönüşümün ritimlerini kavramayı, ona karşı koymaya çalışmaktan üstün tutar.