English · Yatay

sylvan thinking

Düşünme biçimi insanı artık tek düşünen özne olmaktan çıkarır; ormanın kendisi, canlı ve ilişkisel bir varlık olarak, anlamlar üretir. Bu süreç, kendini buna açanları dönüştürür, onları kendi zekâlarından daha geniş bir zekânın parçası kılar. Burada doğaya insanî bir yansıtma söz konusu değildir; ekosistemlerin deneyimi ve bilişi yapılandırma yetisinin bir *tanınması* vardır.

At the same time, I wish to draw an important distinction: forests think; and when “natives” (or others, for that matter) think about that, they are made over by the thoughts of a thinking forest.
Eduardo Kohn, how forests think, how forests think.

Orman düşüncesi, ormanın pasif bir dekor değil, tam anlamıyla bir aktör olarak etkileşimden doğan bir düşünme biçimini ifade eder. Orman burada bir temsil nesnesi değil, kendi mantıklarını, ritimlerini, sessizliklerini ve varlıklarını dayatan bir öznedir. Onunla birlikte düşünmek, anlamlandırma biçimlerinin ne insan diline ne de araçsal akla indirgenemeyeceğini kabul etmek demektir. Buradaki temel ayrım, insanı doğaya karşıt kılmak değil, insan düşüncesinin daha geniş, canlılar arasındaki ilişkilerde dağılmış bir düşüncenin özel bir hali olduğunu ortaya koymaktır.

Alıntıda işleyen fikir, karşılıklı bir dönüşümdür: Orman düşünür ve onunla yüzleşenler, bu düşünce tarafından yeniden şekillendirilir. Made over fiili, bir yeniden yapılandırma, orman şemalarının insan bilişine dahil edilmesini çağrıştırır. Bu, ormanın basit bir çevre değil, dikkati, belleği ve hatta imgelemi biçimlendiren bir ortam olduğu anlamına gelir. Orman düşüncesi bu nedenle bir metafor değil, özne ile nesne arasındaki sınırın ortadan kalkıp paylaşılan bir zekâya yer açtığı bir sürecin betimlemesidir.

Ormanı kaynak ya da semboller deposuna indirgeyen yaklaşımların aksine, orman düşüncesi onun varoluş biçimlerini aktif bir şekilde dinlemeyi gerektirir. Burada mesele ormanı düşünmek değil, ormandan düşünmektir – büyüme, çürüme, simbiyoz gibi dinamiklerinin düşünceyi beslemesine izin vererek. Bu tavır bir boyun eğme değil, bir tanımadır: Ormanın kendine özgü anlamlandırma yolları vardır ve insan, ancak bunlara uyum sağlayarak onu aşan bir bilgelik biçimine erişir.

← sözlüğe dön